Minamata ilustracija

Minamata – istinito i potresno

Film glumca i producenta Džonija Depa na Festu (recenzija)

Posvećen industrijskom zagađenju i žustroj ali neizvesnoj borbi običnog čoveka protiv korporativne politike, a ujedno predstavljajući i uvid u stvaralaštvo američkog fotografa Vilijema Judžina Smita, autora jedne od najčuvenijih fotografija u istoriji foto-reportaže „Tomoko u kadi“, film “Minamata” duboko potresa gledaoca, opominje društvo i dokumentuje učinjeno kako bi možda budućnost izgledala drugačije.

U pitanju je istiniti događaj! Ovaj naslov posebno je interesantan i zbog toga što je sniman u Srbiji, pa većinu ekipe čine domaći filmski radnici. Osim kod nas, u filmu su i lokacije u Crnoj Gori i Japanu. Film je producirao i u njemu glavnu ulogu tumači holivudski glumac Džoni Dep, koji je tokom snimanja “Minamate” boravio u našoj zemlji u februaru i martu 2019. godine.

svg%3E
Glumica Minami i glumac Džoni Dep u filmu Minimata (Ajlin i Judžin)

Fotograf Vilijema Judžin Smit je poznat po svojim foto-pričama iz Drugog svetskog rata, i po tome što je svoje eseje objavljivao u magazinu “Lajf”. U filmu, po istinitoj priči, „Minamata“ fotoreporter Smit, glumi ga Džoni Dep, zajedno sa svojom suprugom američko-japanskog porekla Ajlin Smit (glumica Minami), odlazi u Japan kako bi zabeležio patnju meštana jednog ribarskog naselja koji su oboleli od takozvane Minamata bolesti, uzrokovane trovanjem živom. Njihove vode i ribu svesno je zagađivala kompanija Chisso Chemicals, ne obazirući se na dokaze o obolelilma, i o rađanju bolesne dece. Tako je , 1971. godine, nastala, između ostalih, i najpoznatija Judžinova fotografija  „Tomoko u kadi“, koja prikazuje majku koja kupa svoju ćerku koja je pretrpela trovanje živom još kao fetus tokom trudnoće. Mnogi ovu crno-belu fotografiju poređuju sa Mikelanđelovom Pijetom, statuom u bazilici Svetog Petra u Rimu.

svg%3E
Judžin i Ajlin Smit u stvarnom životu, 1974. godine, photo credits: Consuelo Kanaga Brooklyn Museum

Film “Minamata” prikazuje vreme u kom je fotografija bila magična, analogna, opipljiva i tehnički zahtevnija. Foto-laboratorija i štamparija vraćaju nas u neka romantična vremena, kao i dvoje ljudi, Judžin i Ajlin, različitog kulturnog nasleđa, koji u zajedničkoj borbi za opšte dobre prirodno zaplovljavaju i u romansu. Ipak, najverovatnije je da je namera reditelja Endru Levitasa bila ta da nam skrene pažnju na važnost ekologije, ili, kako to jedan od njegovih japanskih likova u filmu, kaže: „Borimo se za to da deca naše deca imaju sutra za šta da se bore.“ 

LookerWeekly magazin Oktobarski salon 2022 baner

Ovo je drugi film na ovogodišnjem Festu čiji producent je Džoni Dep, a koji možete da pogledate 12, 13, 14. i 15. maja u bioskopima Sava centar i Cineplexx Galerija Beograd, u okviru programske celine Gala. Film je sniman uz podršku Serbia Creates Film.

Još jedan naslov koji Dep potpisuje kao producent, a i u kome se pojavljuje kao sagovornik, jeste odličan dugometražni dokumentarac „Ćup zlata“, koji je posvećen irskom pankeru i pesniku Šejnu Mekgavanu, a prikazan je ovog vikenda na 49. Fest-u.

foto: FEST i Brooklyn Museum